Spiegeltje, spiegeltje aan de wand… van zelfreflectie naar zelfonthulling

Maak jij als hulpverlener af en toe pas op de plaats en kijk je wat jouw hulpverlenersstijl is? Vraag je je wel eens af wat je van jezelf aan je cliënt laat zien, en wat niet? Docent en ervaringswerker Marcel Niezen vertelt waarom dit belangrijk is, en geeft enkele overdenkingen mee.

Wat is het belang van zelfreflectie en zelfonthulling?
Marcel: “Cliënten of patiënten die opgenomen worden in een kliniek zijn ineens afhankelijk. Dit betekent een enorme verantwoordelijkheid voor hun hulpverlener. Zelfreflectie is daarom gewenst en vereist! Maar hoe zit dat met zelfonthulling?”

“In de GGZ en de verslavingszorg verschuift het accent van genezen en diagnoses naar eigen regie en leven met de aandoening. Deze herstelvisie is ook in het sociaal domein bezig aan een opmars. Ervaringskennis van de hulpverlener past daar goed bij. Als hulpverlener maak je hiermee voor anderen ruimte voor herstel. Door het delen van eigen ervaringen, bijvoorbeeld rondom het verlies van een naaste of werk, ziekte of gewoon een rotdag hebben, sluit je makkelijker aan bij de cliënt. Zeker als deze moeilijk bereikbaar is.”

Maar waar ligt de grens bij zelfonthulling?
Marcel: “De vraag is: Hoever ben jij bereid te gaan in wat je over jezelf vertelt en onthult? Is de doelgroep waar je mee werkt of beleid van de instelling waarvoor je werkt van invloed? In de interactieve bijeenkomst op 7 maart a.s. gaan we met deze vragen aan de slag.”

Welke overdenkingen kun je meegeven als het gaat om jezelf laten zien aan cliënten?Marcel: “Kijk naar je eigen positie en invloed als hulpverlener. Vergroot je inzicht in het perspectief van de cliënt. En stel jezelf de vraag: Hoe bewust zet ik mezelf als instrument in om de ander te helpen?”

Meer weten over zelfonthulling? Uitvinden welk hulpverlenerstype jij zelf bent? Schrijf je dan in voor de interactieve bijeenkomst ‘Spiegeltje, spiegeltje aan de wand, wie is de beste hulpverlener van dit land?’ op donderdag 7 maart a.s.